Arkadaş İlişkilerinin Önemi

Güncelleme tarihi: 6 Kas

Arkadaşlık kişiler arası bir tür ilişki çeşididir. İnsanlar hoş vakit geçirdikleri, dinlemekten zevk aldıkları kişilerle arkadaş olurlar. Arkadaşlık kavramı çocuklar için de son derece önemlidir. Çocuklar arkadaşlarını seçerken aynı yetişkinler gibi bazı hususlara dikkat ederler. Örneğin sürekli mızıkçılık yapan, oyunları bozan, birilerine zarar veren çocuklar diğerleri tarafından istenmez. Sorunlu olarak kabul edilebilecek türden davranışlarını sürdüren çocuklar arkadaş gruplarından dışlanırlar. Bu tarz hareketleri olan çocukların neden aykırı tutumlar izlediklerinin anlaşılması gelişimleri açısından önemlidir. Çünkü çocuklar arkadaşlık ilişkilerinde pek çok davranış biçimini öğrenirler. Özellikle sırdaş olmak, destekleyici arkadaş olmak, bir diğeriyle iyi vakit geçirebiliyor olmak arkadaşlığın öğrettiği olumlu davranışlar arasındadır. Ek olarak çocuklar arkadaş oldukları bir diğer çocuğun davranışlarıyla, sözleriyle kendilerininkini kıyaslarlar. Bunun sonucunda kendilerinde eksik gördükleri noktaları tamamlama ihtiyacı duyarlar. Böylelikle arkadaşlık ilişkisi sayesinde çocuklar gelişime açık olmayı da öğrenmiş olurlar.


arkadaş ilişkileri

Çocuğun iyi arkadaşlık ilişkileri geliştirmesi, daha da önemlisi geliştirdiği ilişkileri sürdürebilmesi ruh sağlığı açısından önemlidir. Arkadaşlık ilişkisinde çıkan pürüzlerin halledilebilmesi tarafları biraz daha yaklaştırır. Taraflar arasında çözülen her sorun çocuğun diğer ilişkilerinde de karşılaşabileceği sorunları çözebilmek için referansı olacaktır.


Bazı anne babalar, çocuklarının arkadaşlarıyla çok fazla vakit geçirmelerinden endişe duyarlar. Çocuklarının arkadaşlarına “uymasından”, bir şekilde kandırılmasından korkarlar. Bunlar çok normal kaygılardır. Ancak bu kaygılar dolayısıyla çocuğa uygulanabilecek her türlü baskı olumsuz sonuç doğurabilir. Bu tür kaygıları olan anne babalar çocuklarının güvenliğini sağlamalı ancak bunu yaparken onun arkadaşlık ilişkilerine zarar vermekten ya da çocuklarını gereksiz yere eleştirmekten kaçınmalıdırlar. Çocuklarının kendilerinden bağımsız birer birey olduklarını ve kendisine zarar vermeyecek türden yaşına uygun ihtiyaçları olabileceğini de kabul etmek gerekir.